X
تبلیغات
ماهنامه وصال - متن نوحه ای قدیمی از آلبوم ماه نی

ماهنامه وصال

یادواره شهدای شهرک شهید محمد منتظری دزفول

متن نوحه ای قدیمی از آلبوم ماه نی

متن نوحه ای قدیمی

از آلبوم ماه نی/ صدای امیرحسین مدرس/ موسیقی حمید صدری

 

این نوحه از نوحه های قدیمی است که سال ها در هیات های سینه زنی و گاهی بین نوحه ها و در فاصله بین نوحه مداحان به صورت جمعی خوانده می شده و امیرحسین مدرس در آلبوم "ماه نی" که سال گذشته (1385 ) منتشر شد آن را با موسیقی تنظیم شده توسط سیدحمیدرضا صدری خوانده است. آلبومی شنیدنی که در هیاهوی مداحی های بی خاصیت پایتخت [1] و نوچه خوانی های امروزی و در غربت عزای حسینی تهیه شده است.

 

تا دقایقی دیگر دانلود همین نوحه با صدای امیرحسین مدرس در سایت 1122

 

کلیک کنید : دانلود نوحه با صدای امیرحسین مدرس و موسیقی حمیدرضا صدری

 

متن نوحه :

 

"شیعتی مهما شربتم ماء عذب فاذکرونی

او سمعتم بشهید او غریب فاندبونی"

من شهید کربلایم سربریده از قفایم

 

حسین حسین حسین

 

"لیتکم فی یوم عاشورا جمیعا تنظرونی

کیف استسقی لطفلی فأبوا ای یرحمونی" *

 

من شهید کربلایم سر بریده از قفایم

 

من چنین بی کس نبودم کاندرین وادی رسیدم

...

 

من شهید کربلایم سر بریده از قفایم

 

وحش و طیر این بیابان جمله سیرابند و چون شد

من که از آل رسولم تشنه ی آب زلالم

 

من شهید کربلایم سر بریده از قفایم

 

اکبرم کشتید و عون و جعفر و عباس و قاسم

این منم از ظلمتان چون طایر بشکسته بالم

 

من شهید کربلایم سر بریده از قفایم

 

 

* ابیات داخل گیومه ، اشعاری است که حضرت سکینه خاتون – دختر گرامی حضرت امام حسین – علیهما السلام – از قول حضرت اباعبدالله نقل کرده اند.

 

 ترجمه ابیات :

پیروان من! هرگاه آبی گوارا نوشیدید ، مرا یاد کنید

اگر خبری از شهید یا غریبی شنیدید برمن گریه کنید

 

کاش همگی روز عاشورا بودید و می دیدید

چگونه کودکم  را سیراب کردند و از مهربانی با من پرهیزداشتند

 

بیت زیر نیز از ابیاتی است که از آن حضرت نقل شده ولی در این جا خوانده نشده:

 

فأنا السبط الذی من غیر جرم قتلونی

و بجرد الخیل بعد القتل عمدا سحقونی

 

[1]  راستش برادران مداح اهل بیت آن قدر در این سال ها مداحی و ادا و اطوار و ترانه و تصنیف و آن ور آب و این ور آب و لس آنجلس و کفر و برهنگی و بی سوادی و غیره و غیره را باهم قاطی کرده اند که آن چندتایی که هنوز در بین شان روی سنت ها مانده اند گم شده اند. بگذریم که بعضی از آن ها که بهشون ایول می گفتیم نیز رفته اند توی خاکی و پیرهن پاره می کنند و لخت می شوند و عین دزدان دریایی دستمال به سر می بندند و صدای تکنو از خودشان در می آورند و خدایشان ، قرآنشان، دین شان ، قبله شان ، پیامبرشان شده حسین – نعوذبالله - !

 

و ای کاش روزی کسی می آمد و ما را با آن آقای غریب آشنا می کرد!

 

در این باره نظر بدهید لطفا!

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/10/24ساعت 21:42  توسط اسماعیل غلامی حاجی ابادی  |